Toch maar anders…

Ik had een blogje van zo’n 2,5  A4-tje klaar staan, als in aanvulling op het “nekslag” berichtje van eerder. Veel te lang natuurlijk, maar ik wilde daarmee nog maar eens uit de doeken doen waar wij wellicht als georganiseerde kleindierensport de aansluiting hebben gemist met het grote publiek, op welke wijze onze liefhebberij niet meer van deze tijd is. en hoe dit om te buigen. Goed schrijven is echter schrappen, en dus heb ik resoluut het hele bericht maar gewist.

Afgelopen zaterdag deed ik op uitnodiging weer mee als “lekenkeurmeester” aan het jaarlijkse Knagersfestival van de grootste dierenwinkel van Den Haag e.o. (bijgaande foto is van de editie van vorig jaar). Samen met andere mensen die de kleindierensport een warm hart toedragen uit de sport. Die de interactie met het publiek niet schuwen, sterker nog, die het leuk vinden om die zelfs pro-actief aan te gaan. Ik hoorde van hen ook weer verhalen over toonaangevende fokkers die er de brui aan hebben gegeven. Die het niet meer zien zitten. Keurmeesters zelfs, of zij die er voor in opleiding waren. Eeuwig zonde. Fokkers/keurmeesters die van de ene op de andere dag al hun dieren en aanverwant van de hand doen. Het geeft mijns inziens toch de onvrede aan die heerst in de reguliere kleindierensport. Ondanks de (schijnbaar) positieve instelling vanuit de ivoren torens en van achter de groene vergadertafels der KLN.

Bij Avonturia De Vogelkelder was het een gezellige drukte van jewelste en kwamen huis-tuin-en-keuken-huisdiertjes op het keurmatje te staan bij de diverse keurmeesters. Konijnen, cavia’s, hamsters, dwerghamsters, gerbils, tamme ratten en muizen gaven acte de présence. Soms moet je daarbij als “keurmeester” wel wat inventief zijn om er iets van te maken. Echt een ras kan je er soms niet expliciet  opplakken. Een kleurslag evenmin. Maar dáár gaat het dus ook helemaal niet om. Het gaat om het algemeen voorkomen, conditie, knuffelfactor, de verzorging, et cetera. De gewone, echt belangrijke dingen inzake het huisdier-zijn. Een heel andere interpretatie als die wij vanuit de reguliere shows kennen. Waar het zich meer concentreert op de schoonheidswedstrijd en het voldoen aan idealen conform de Standaard. Maar op deze dag is ook voorlichting verstrekken onze taak, en dus de eigenaren -vaak kinderen, met ouders- even laten zien hoe eenvoudig het is om zelf de nageltjes te knippen, en zo een consult bij de dierenarts te besparen. En dan dus meteen de eerste keer even uitvoeren voor ze. Kleindierhouden (2.0).

Gemiddeld genomen, heb ik samen met mijn twee “echte” collega-keurmeesters keurig verzorgde konijntjes voorbij zien komen. Soms is er ook wat onwetendheid waar je de mensen op kunt wijzen, zoals klitvorming met name aan de onderzijde. En ook hier weer, hoe makkelijk je dit zelf kunt oplossen of zelfs kunt voorkomen. Er kwamen diertjes –oké, het waren de echt fraaie uitschieters– die op onze reguliere KLN shows misschien niet eens zouden misstaan. Na onderling unaniem overleg maakten we zo een chinchilla-kleurige Kleurdwerg de winnaar van de beker voor de eerste prijs. Een plaatje! Wij zijn gewend op onze shows aan een catalogus met daarin naast de pagina met prijzen, de achternaam van de fokker en het oornummer van het konijn in de juiste klasse. Maar hier hebben we het bij de eerste plaats over Snuffie van Bo met 98+ pnt. Tweede werd een Vlaamse Reus met een geweldig fraaie pels. Misschien miste hij ook iets lengte als je -zeikerig- de Standaard interpreteert. Het was een “zwever” met betrekking tot de kleur. Het was geen blauw en geen blauwgrijs, was de conclusie van ons drietjes. Maar verder zag dit diertje er tip-top uit. In de officiële uitslag als Bolletje van Jamaica & Jeffrey met 98 pt. De nummer 3 was Fluffie van Laurinda met 97 pnt. Als tijdelijk verblijf voor die dag diende voor met name de wat grotere rassen een “omgebouwd” winkelwagentje voorzien aan de binnenzijde van een dekentje. Vervoer van de zaak. De rest kwam in de prachtigste mandjes of speciale tassen, en een enkeling in een doos. Waarvoor die mensen zich dan verontschuldigden, wat nergens voor hoeft natuurlijk. Er waren uiteindelijk alleen maar winnaars. Die drie bekers waren maar een extraatje. Het keurbriefje, het vaantje en de goodie-bag was er voor elke deelnemer.

En om dus niet te verzanden in het misschien door sommigen als negatief te ervaren gewiste blog wil ik met dit blogje juist de kans aangrijpen om te melden dat dít nu het schoolvoorbeeld was om de individuele particuliere kleindierbezitter/-liefhebber deelgenoot te maken in onze te herziene liefhebberij. Dus KLN, niet de fokker centraal stellen zoals in jullie lijvige (concept)rapport: “KLN Meerjarenplan 2019 – 2020“, maar de liefhebber, waarvoor niet uit te sluiten valt dat die ook fokker kán zijn. Dát is de nieuwe uitdaging als je het mij vraagt. Een rapport wat eerder als werktitel had: “KLN op weg naar 2019“, en dus heel exemplarisch door de tijd al is ingehaald. Het concept moet komende juni door de ALV worden geaccordeerd. Tot 1 april kregen de leden de tijd hun licht er over te laten schijnen en dit de secretaris mede te delen. Een e-mail van mij hebben ze in elk geval gehad. Antwoord heb ik ook.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s