Radiostilte…

In tegenstelling wat u van Haagse Hangoortjes gewend bent, was het de laatste dagen een beetje stil. Meestal post ik wel om de circa drie dagen. De oorzaak was onze verhuis van het Wilde Westen naar het (thans) Zonnige Zuiden.

En niet te vergeten de onovertroffen geweldige medewerking van onze internet e.a. provider. Ik heb me in mei laten verleiden om toch maar weer een jaar met ze in zee te gaan. Maar daar waren mijnentwege wel wat restricties aan verbonden. Het zou allemaal goed komen. NOT dus. Een week verstoken geweest nu van telefonie, internet en TV. Er had inmiddels wel weer een aardbeving geweest kunnen zijn in Groningen. Enfin, sinds gisteren was er dan eindelijk die lang verwachte en eerder wel aangekondigde maar niet op komen dagende monteur. De apparatuur was maar liefst in twee zendingen (ook dat was al niet goed gegaan) verstuurd, en over de retourdoos voor de oude box en modem moest ik ook al weer nabellen Dit verhaal krijgt nog wel een staartje, maar daar wil ik den leezert niet mee vermoeien.

We zijn er weer. En hoe. We zitten helemaal naar ons zin hier, en komen langzaam maar zeker weer in ons oude ritme. Daar hoort bij dat de fietsen allemaal weer hun plekje hebben gevonden, en de cavia’s ook. Over een poosje gaan we (mijn zoon en ik) de jongdierendagen in de beurt eens afstropen.

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Kip of ei…

Wat was er eerder? We kunnen dit doortrekken naar racefietsonderdelen. Was er eerder Campagnolo of Shimano? Dat lijkt gevoelsmatig eenvoudig te beantwoorden. Campagnolo zul je zeggen. Voor ons gevoel kwam Shimano pas veel later, nadat ze de kunstjes op zijn Japans met camera’s op beurzen hadden afgekeken van de stijlvolle Itailanen. Toch ligt het iets anders. Het bedrijf Campagnolo werd door Tulio met die achternaam opgericht in 1933. Shozaburo met die andere achternaam (Shimano) begon echter al in 1921. En in 1931 exporteerde het al haar bekende freewheels.

Er bestaan voorkeuren bij iedereen betreffende deze twee merken, terwijl er ook meerdere spelers op de wereldmarkt zijn, zoals SRAM. De twee eerstgenoemden steken elkaar de loef wel af. Eerder bespraken we hier wel eens welk fietsmerk het vaakst een Tourwinst kon noteren. En hoe zit het dat aangaande met de onderdeelgroepen van de Italianen en Japanners.

Zie hieronder de uitslag. En zelfs al tellen we chauvinistisch (niet voor niets een Frans getint woord) alle Franse “overwinningen” bij elkaar op, dan nog blijven de Italianen aan kop, en blijven de Fransen op het tweede treetje van het ereschavot.

 

41 Campagnolo Italië
10 Simplex Frankrijk
9 Shimano Japan
3 Huret Frankrijk
2 SRAM USA
2 Super Champion Frankrijk
1 Mavic Frankrijk
1 Vittoria Margherita Italië

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Aderlating…

De nationale gezellige spraakwaterval Stef Clement klapte vorige week als zodanig uit de school. De tegenwoordig bij de NOS als analiticus opererende ex-renner had het erover dat zulke opmerkelijke topprestaties als die van Jumbo-Visma kopman Roglic bij een andere ploeg als bijvoorbeeld Astana of Katuscha hadden plaatsgevonden dat er dan wellicht  vraagtekens zouden rijzen. Een andere uitspraak van Stef was een poos geleden dat hij zichzelf niet als de slimste renner van het peloton typeert. Ik denk zelf dat dit wel meevalt. Binnenkort komt er overigens een boek uit van/over hem. Het zat hem de laatste tijd niet zo mee. Het fietsen liep niet zo als gevolg van blessures, en dat zette zich door tot in de privé sfeer. Een scheiding tot gevolg hebbend. Maar hoe dan ook, ik heb niet het idee dat hij met zijn uitspraak over Roglic iets -negatiefs- suggereerde. Bij Jumbo namen ze het desalniettemin hoe dan ook hoog op. En ze staan daar in de rij om zich te “verschonen” zoals dat op zijn Vlaams heet. Niet vergeten dat Stef nog tot december jongstleden als renner in dienst was bij die gele brigade uit Veghel. En ook nu is hij op een of andere manier aan de staf toegevoegd als een soort PR medewerker schijnt. Meestal komt dat neer op relaties rondrijden met aanvullende praatje in de Tour enzo. Ik zie hem in het imposante overzicht van medewerkers van dat team in elk geval niet terug. Een ploeg met een waterhoofd als je het mij vraagt. Noem het overhead. 38 sporters (waarvan 26 wielrenners, rest schaatsers) worden omgeven met maar liefst 72 (!?) stafleden. Waarvan 4 buschauffeurs… Nou stam ik nog uit de simpele tijd dat een ploeg één directeur sportief had (zeg maar ploegleider/manager), één mekanieker en één masseur.

Hoeveel van die 72 er als ploegleider bij Jumbo rondlopen weet ik niet precies, maar het zijn er zat. Weet wel dat ze zowat over elkaar heen vielen om maar te zeggen dat Stef -als insider zijnde- beter zou moeten weten. Addy Engels meende er ook zo wat van te moeten vinden en manager Richard Plugge schreeuwde van de daken dat er geen medicijnen worden gebruikt in hun ploeg. En nooit gedaan ook. De gezondheid staat voorop, haast hij te zeggen. Even, hij praat dan denk ik voor zijn eigen wielrenners, want over die schaatsers hebben we het hier nog eens uitgebreid over gehad, met betrekking tot oneigenlijk gebruik van astmamedicijnen en schildkliermedicijnen. Terwijl wielrenners een nog slechtere reputatie hebben historisch gezien op dopinggebied dan schaatsers. Hoewel die laatste categorie aan een discutabele  inhaalslag bezig is. Klaarblijkelijk hebben die twee soorten sporten elkaar gevonden bij de Jumbo.

Maar Stef doelde op de Operatie Aderlass. Wat dus zoveel als aderlating betekent in het Duits. Ofwel bloeddoping, een al eeuwenoud fenomeen in de sport. We horen met regelmaat van sporters die betrapt zijn in relatie tot dit specifieke schandaal met de Duitse arts Mark Schmidt uit Erfurt. Eerder was hij teamarts bij Gerolsteiner en Milram. Georg Preidler (2019, Groupema-FDJ) wordt genoemd, maar ook oud renners als Danilo Hondo en Allesandro Petacchi. Ook de rol van de Sloveen en manager van het Bahrein-Merida team, Milan Eržen wordt onderzocht. Wielrennen is een schone sport geworden, wordt gezegd. Ik houd me nog even op de vlakte…

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Schildpad (2)…

Tja… ik zou hier natuurlijk een heel verhaal kunnen ophangen over het hoe en wat over de herintroductie van de kleurslag schildpad bij de gladhaar cavia’s. Die mijn zoon weer heeft opgepakt. Maar nee, ik ga het dus nu (nog) niet hebben over:

  • strakke belijningen
  • tegengestelde kleurvlakken
  • brindle
  • japanner
  • harlekijn
  • het in onmin geraken van de kleurslag
  • schildpad die aan de basis stond voor de huidige 3-kleur
  • die vroeger schildpad met wit genoemd werd
  • de laatste schildpad die we zagen in 2005 op de Bondsshow
  • Tiel, maar ook niet over de provincies Friesland en Limburg
  • dat de basisopstelling nu wel gevormd is
  • er niemand op de reservebank zit
  • selectie als altijd het toverwoord zal zijn
  • vooral het plezier van cavia’s houden/fokken

We houden het lekkerpuh -voorlopig dan toch- in de familie. Maar… als het zover is, hoort u beslist van ons. Tot dan moet u het doen met deze foto van de nieuwe groep.

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Ruimdenkend…

Mijn interesse werd onlangs door dit bijvoeglijk naamwoord opgewekt en dat resulteerde in een -helaas maar even- “lidmaatschap” van een besloten facebook pagina groep. Meer specifiek Ruimdenkende kleindierliefhebbers. Waar ik hoopte gelijkgestemden te vinden die de kleindierensport ook daadwerkelijk een warm hart toedragen en naar de aard van het woord vooruitstrevend trachten te (om)denken en handelen. Niet de oubollige, traditionele en vooral conservatieve inslag waar mijns inziens onze sport momenteel nu al sinds jaar en dag aan ten gronde dreigt te gaan. Een van de discussies (want die worden er wel gevoerd) ging over het frauderen op kleindierenshows. Iets van alle tijden. Maar vaak ook erg overtrokken. Want zo vaak komt het nu ook weer niet voor. Elke beoordelingssport is arbitraal te noemen, en dus ook hun sanctiemaatregelen. Vooropgesteld dat ze nodig zijn. Het is bij ons nog niet dat er VAR aan te pas moet komen. Zo heel af en toe wordt er op een show wel eens een DIS (van diskwalificatie) uitgedeeld, omdat de fokker íets te ambitieus met zijn dieren aan de gang is geweest met “conditioneren” voorafgaand aan een show. De zucht naar het hoge predicaat is dan hoger geweest dan de (pure) sportbeleving. Van een oude fokker/keurmeester leerde ik eens dat fraude begint waar conditioneren ophoudt. Of gemakkelijker te onthouden ook wel; iets verwijderen is in beginsel conditioneren en iets toevoegen fraude. Een foutief veertje, of anders gekleurd haartje of zelfs een klein groepje ervan weghalen is dus geoorloofd. Bijverven weer niet.

Op een gegeven moment stel ik op genoemde pagina in dit kader dat er gelukkig oprecht liefhebbende keurmeesters zijn die bijvoorbeeld een abusievelijk achtergebleven knijpringetje alsnog even verwijderen alvorens verder te keuren. Om een DIS te vermijden. Ik heb dat als dienstdoend schrijver wel eens meegemaakt namelijk, en ook wel elders gadegeslagen. Zo’n ringetje wordt dan soms wel opvallend aan de TT-kooi bevestigd zodat onomstotelijk de fokker ervan op de hoogte is. En ook weer eventueel kan beschikken over dat ringetje in combinatie met dat dier. Ze hebben die dingen thuis niet voor niks om. Naar de letter van de wet (lees: reglementen) is het echter tijdens een tentoonstelling geoorloofd dit inderdaad met een DIS te bestraffen, omdat het gezien kan worden als een kenmerk. Van de andere kant kun je -mijns inziens- (en nét zo geoorloofd) ook een oogje toeknijpen door het knijpringetje te verwijderen, zoals zojuist geschetst. We moeten onze sport eens wat positiever benaderen, is mijn visie. Daar gaat meer kracht, uitstraling en promo van uit dan van conservatief optreden door de “foutenpolitie”.  Die tijd zou eigenlijk al voorbij moeten zijn. “Tentoonstellen is teleurstellen”, werd mij -zelfs lachend- heel in den beginne (oké, al ruim 22 jaar geleden) eens voorgehouden toen ik een beginnersfoutje had begaan bij het insturen van een konijn. Niet eens frauduleus, gewoon een onwetend en dom foutje. Wat terecht mag worden vermeld, hoor. En zo’n foutje maak je daarna natuurlijk niet meer. Maar de attitude om dit als een vrijwaring te zien om inzendingen de figuurlijke nek om te draaien vind ik persoonlijk niet meer van deze tijd. Van geen enkele tijd overigens. Onze liefhebberij is te star gebleven, en we zijn blijven hangen ergens midden vorige eeuw. Ik zeg wel eens: het enige geschiedkundige verschil met shows is dat tegenwoordig de foto’s van een dergelijk evenement in kleur en digitaal zijn, daar waar ze in genoemde (oer)tijd zwart-wit en analoog waren. Het “plaatje” op zich is (helaas) gelijk. Niet meer van deze tijd. Alle soorten van heel voorzichtige liberalisering als openbare keuringen et cetera ten spijt.

Ik lees op die “ruimdenkende” pagina van keurmeesters die maar liever geen DIS geven, omdat het zo moeilijk aanwijsbaar is soms… Ik denk als er van inschrijvers-zijde opzet in het spel is en dat duidelijk aanwijsbaar is, dan moet het maar. Dán niet de weg van de minste weerstand aanvaarden. Dat wordt dan (ruimdenkend de verkeerde kant op) gepareerd dat er soms zelfs met advocaten zou worden geschermd. Moet de grens in de liefhebberij (mind the word) zo scherp zijn? Maar sommigen aldaar vinden dat anderzijds een knijpringetje om een poot moet blijven zitten en een goed dier van zijn waarschijnlijk welverdiende fraaie predicaat dient worden te beroofd. Ik denk toch echt dat we steeds meer de kant van de doorsnee liefhebbende eigenaar van enkele (of misschien zelfs wel slechts één) diertjes op moeten die dat dier vrijblijvend een keertje willen laten keuren. Dat daar een “markt” voor is moge duidelijk zijn gezien ik hier dat wel vaker uiteen heb gezet. En ook als zodanig heb  ervaren. Zoals begin april nog bij de jaarlijkse knagersdag bij Avonturia De Vogelkelder en begin mei op  de Caviadag in Tiel van de NCC (Nederlandse Cavia Club). Zij kunnen het dus wel, en daar is als gezegd een toenemende interesse en enthousiasme voor. Bovendien kan er ook een hele goede voorlichtende taak van uitgaan. Moet toch een klein stapje zijn voor KLN en haar al dan niet ruimdenkende leden om hier beleid op te maken. Ze zijn er (nu) nog, die échte liefhebbers. Paar weken terug had ik er nog eentje op bezoek hier thuis, die gevraagd had of ik even naar zijn dit jaar geboren hangoordwergjes wilde kijken en helpen met de selectie van vijf diertjes. Er waren best potentiële toppers bij. Wensen zijn er altijd, en dan komt het (fraai opgezette) keurbriefje zoals de NBS dat prefereert om de hoek kijken. Eerst goede punten benoemen, dan eventuele wensen (die zijn er altijd) en pas dan fouten. Naar die positieve wijze van (ruim om)denken(d) zullen we toch echt toe moeten, willen we overleven…

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Throwback thursday…

Een begrip in internetland. Terugkijken. We doen hier niet anders. Zeker als het gaat om ouwe stalen racefietsen. Als het gaat om de kleindierensport helaas ook nogal eens, maar daar zouden we juist meer gebaat zijn bij vóóruitkijken. Dat laten we dan maar binnenkort aan de ALV op 15 juni a.s.

Ook op deze dag in de week krijg ik vaak bezoekjes die de zoekfunctie gebruikt hebben op het begrip “konijnenveiling”. Ik heb het er (onder andere) hier wel vaker over gehad. Vroeger was dat voor mij persoonlijk vrij dichtbij, op vrijdagavond in een schuur bij de molen in Loosduinen. Voor een paar stuiver kocht of verkocht je daar een konijn, kip, cavia, duif en aanverwant. Veel ruchtbaarheid werd en wordt er niet steeds niet aan gegeven. Terecht wellicht, want tegenwoordig -maar ook toen al- zijn het dierenactivistenorganisaties die daar graag stennis over maken. Voor ons fokkers en particulieren voorzag het in een functie. Ik nam vroeger zelfs nog wel eens de kinderen mee. Die zijn grootgebracht met liefde voor dieren maar tegelijkertijd ook een redelijk nuchtere realistische kijk op dierenhouden.

Wij (leden van de KDV Westland) kregen van de week van de secretaris een stukje per mail uit (bronvermelding) het Algemeen Dagblad over Cor Nowee, na eerder al de overlijdensadvertentie te hebben verstrekt. De veilingmeester in ruste. Vroeger stond hij ook in Loosduinen, en nog langer geleden klaarblijkelijk op dinsdag in “de Heul” zoals men hier Kwintsheul placht te noemen. De erevoorzitter van voor de fusie van WPKV met PKV ’s-Gravenzande is onlangs op 95-jarige leeftijd overleden. De laatste jaren deed hij nog wel jaarlijks tijdens het Rondje Poeldijk daar de veiling voor de plaatselijke carnavalsvereniging, als ook weergegeven in eerder aangehaald linkje.

Sinds de veiling verder in het Westland wordt gehouden ging ik niet zo vaak meer. Niet dat ik vroeger elke week zat, maar toch denk ik dat ik dit na de verhuizing wel ga missen.

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Minder… minder… minder…

Onlangs nodigde ons KLN bestuur ons allen uit om van response te dienen op het conceptmeerjarenplan. Wat men eerst “…Op weg naar 2019” noemden. Maar die plank had men al mis geslagen. Van de geboden gelegenheid maakte ik enkele weken geleden dankbaar gebruik. Want de kleindierliefhebberij gaat mij aan het hart. Zeker nu we allemaal zien dat deze tanende is. Een van mijn grieven was dat in het conceptrapport “de fokker centraal” stond, waarop ik juist tegenwierp dat de liefhebber centraal dient te staan. In die liberalisering richting groter publiek zullen we toch moeten leren (om)denken. KLN meent wel -in navolging tot vaak vergelijkbare holle retoriek à la premier Rutte- nu ook dat “de kleindierliefhebber” niet bestaat. KLN haast zich te mogen stellen dat het merendeel van de leden tentoonstellingsfokker is. Maar voor hoelang nog? Als ik verenigingssecretarissen van de plaatselijke verenigingen mag geloven -en ik doe dat- is de verhouding tussen fokkende en niet-fokkende leden stilaan aan het omslaan richting meer niet-fokkers. Hoe dan ook, een fokker is sowieso een liefhebber en een liefhebber kán (misschien ooit) fokker worden. Die tegenwerping in casu kleindierenliefhebber versus kleindierfokker heeft men klaarblijkelijk dan toch enigszins ter harte genomen. Alhoewel ik niet de illusie heb dat dit louter alleen door mijn mailtje zo is gekomen. Ik verwacht en hoop vooral dat er meerderen zo over hebben gedacht, en verwoord.

Het meerjarenplan is onderwerp van gesprek op de komende ALV die sinds jaar en dag centraal in het land in begin juni plaatsvindt. Een onderdeel van de agenda is dus ook altijd het vooraf gepubliceerde jaarboek van het af te sluiten boekjaar. Ik ben daar altijd bovenmatig benieuwd naar en is hier in voorbijgaande jaren ook meermalen ook onderwerp ter discussie geweest.

Alarmerend is het om te constateren dat het ledenverloop nu nog weer harder is gegaan dan voorgaande jaren. Was het de laatste jaren zo’n beetje 5% minder leden elk jaar. Ware het er in 2017 nog 6.672 nu zijn het er nog maar 6.188. De neerwaartse spiraal zet sterk door, dit keer dus zelfs maar liefst 7,3%. Daar waar de 4 à 5% van de laatste jaren al alarmerend genoeg was. Da’s dus veel, véél teveel. Ook het aantal getatoeëerde konijnen loopt hard terug, nu met zo’n 8% te opzichte van vorig boekjaar.  (28.982 versus 31.497). Nog ernstiger is dat er 16 verenigingen zijn gestopt afgelopen jaar (vorig jaar ook al 12). Helemaal zuiver is dat niet omdat sommige verenigingen in een samenwerkingsverband met andere (buur)verenigingen doorgaan. Helaas gaat een eigen identiteit zo altijd wel verloren. Wat voor sommige (vaak oudere) fokkers weer een reden is om te stoppen. Het is een wisselwerking. Van de week zag ik met het opruimen voor de verhuizing wat oude nummers uit 1978 van Fokkersbelangen terug, waar de kalender van de tentoonstellingen fors wat verenigingsnamen meer kende.

In het jaarboek meldt KLN nu: “…Op de oproep op de KLN-site om op het conceptplan te reageren, zijn veel reacties gekomen. Het bestuur gaat straks na de ALV een bijeenkomst beleggen met degenen die hebben gereageerd….”. Ik ben benieuwd of ik ook een uitnodiging zal ontvangen. Hoe dan ook weet ik nog niet of ik wel op die uitnodiging in zal gaan. Ik heb gemeld wat ik wilde melden, en het blijkt soms dus ook te helpen. Of het allemaal ook nog goed komt…???

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen